Collatorenkamer

De Stichting Emmanuelshuizen stond onder beheer van twee collatoren (regenten) waarvan er één moest behoren tot de familie Van Twenhuysen of aanverwanten. Hun collatorenkamer stond oorspronkelijk achter het huis aan de Praubstraat.

G.A. Meijer, die in 1918 de toestand van de Emmanuelshuizen beschreef, meldt dat een smalle gang in de Praubstraat naar het bleekveld leidde, waar tot c. 1900 de collatorenkamer had gestaan. Een oude opname uit de publicatie van K. Sluyterman, Oude binnenhuizen in Nederland, Den Haag 1908, toont waarschijnlijk de collatorenkamer nog in de oude staat. Prominent aan de muur het portret van de stichtster, Anna van Haerst.

Emmanuelshuizen Collatorenkamer 1908

(Foto: Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, Amersfoort, objectnr. 32.317)

Nadat de Stichting Emmanuelshuizen in 1882 een belendend pand in de Praubstraat kocht, werd oude collatorenkamer afgebroken en hierheen overgebracht en zoveel mogelijk in de oude staat weer ingericht.Volgens Meijer viel het licht er binnen ‘door dezelfde ouderwetsche raampjes met in lood gevatte ruitjes, waarop halfverweerde wapentjes prijken (...)’. Aan de muren hingen vele schilderijen en naast de eenvoudige schouw stonden links en rechts middeleeuwse beelden van Barbara en Maria met kind. In de hoek stond een groot 17e-eeuws tabernakel. In een ‘soliede brandkast’ waren de kostbare boekenverzameling en het archief opgeborgen. Midden in de kamer stond de 17e-eeuwse betaaltafel met stoelen uit dezelfde tijd. Hieraan zal de rentmeester de financiën met betrekking tot verhuur en verpachting van landerijen en dergelijke hebben geregeld.

De gebrandschilderde ramen en andere museumvoorwerpen uit de Collatorenkamer werden in 1959 in bruikleen gegeven aan het Stedelijk Museum te Zwolle. In 1972 werden de archieven en de boekenverzameling in bewaring gegeven aan het Zwolse Gemeentearchief, het tegenwoordige Historisch Centrum Overijssel.